Hoe herken je dat dan een Moro reflex ?

MORO reflex wat doet deze…
17 februari 2020
Gauw uit evenwicht?
2 maart 2020

Hoe herken je dat dan een Moro reflex ?

MORO reflex zorgt voor veel boosheid bij een kind. Vaak zie je ook veel onzekerheid weinig concentratie en het kind is vaak te afhankelijk van de ouders.

Moro Reflex het verhaal van een kind.

Ik ga nog even met je terug, wat is een MORO reflex.
In mijn vorige blog heb ik er al iets meer over geschreven.
Het is de reflex die iedereen wel herkent.
Deze reflex zorgt voor het eerste huilen van een pas geboren baby.
Het is een schrik reflex die bij baby’s actief is en ook nog hoort te zijn.
Zo rond de 4de maand hoort deze reflex weg te zijn, geïntegreerd in het lichaam.
Nu is dit niet altijd het geval en dan blijft deze reflex en dat heeft nare gevolgen voor een kind.

Hoe herken je deze reflex.
In mijn werk herken ik kinderen gauw die deze reflex nog actief hebben.
Hoe herken ik dit, en jij misschien ook, ik zal mijn verhaal met je delen.

Ik heb al contact met de moeder gehad en er zijn een aantal dingen waar zij zich zorgen over maakt.
Op school geven ze aan dat je geen concentratie hebt.
Dat je altijd om je heen zit te kijken, en dat de resultaten ook niet zo denderend zijn.

Thuis in huis ben je best dwingend, het moet gaan zoals jij dat wil.
Dit doe je door heel boos te reageren.
Je ouders begrijpen daar niet echt veel van want.
Jij wordt boos om niets.

Je boosheid krijgt niet iedereen te zien.
Deze boosheid laat jij niet overal zien.
Soms herkent de omgeving zich totaal niet in dit gedrag.
Als ouders begin je dan soms wat aan je zelf te twijfelen.
Zij vragen zich af wat zij fout doen.

Dit gedrag in huis is al een tijd aan de gang.
Zonder dat je ouders er echt bewust van zijn passen ze het leven op jouw aan.
Je broertje en zusje moeten zich nu ook aanpassen en doen dit ook al.
Jij krijgt veel uitleg over alles wat er mogelijk gaat gebeuren.
Hier doe je het best goed op, ook al ben ondanks dat nog regelmatig boos.
Leuke spontane uitjes zijn er niet bij want dat loopt vaak op een drama uit.
Eigenlijk loopt iedereen wat op eieren omdat het niet zo goed duidelijk waar jij zo boos van wordt.

Je moeder verteld nog wel dat je ook zeker heel lief bent.

Geen held maar juist afhankelijk.

In het gesprek komt verder naar voren dat je eigenlijk niet zo dapper bent.
Als jij de kans krijgt laat jij je broertje of zusje voorop gaan.
Jij zult zeker niet de eerste zal zijn die in een vreemde omgeving iets zal vragen.
Dat viel mij al op toen je hier binnenkwam.
Achter je moeder verscholen gauw naar binnen.
Jij bent eigenlijk nog veel te afhankelijk van je ouders.

Als ik je wat vraag zoek jij constant oog contact met je moeder.
Als ik je persoonlijk wat vraag, kijk je eerst naar je moeder.
Je moeder is dit al zo gewend dat ze ook antwoord geeft op de vraag die ik je stel.
Dit vind jij wel fijn.

Je bent eigenlijk heel onzeker en hebt een laag zelfbeeld.
Als iemand kritiek op je heeft kan jij hier moeilijk mee omgaan, jij vind het gewoon zo moeilijk om te veranderen.

Wat herken ik nog meer?
Dan vertel ik wat aan je moeder dat het volgende mij niet zal verbazen.
Dat jij erg gevoelig bent voor harde geluiden en dat jij best moeite hebt om achtergrond geluid buiten te sluiten.
Als er in de klas wat valt of een stoel piept jij de eerste bent die omkijkt.
En als er een motor door de straat crost dat jij hier van schrikt, soms zo erg dat je wel kunt huilen.
Dat jij de eerste bent die reageert op verandering van licht in de klas.
Jij moet reageren op de wolk die voor de zon drijft.
En dat jij fel licht ook niet zo prettig vind.

De juf zal aangeven dat jij geen concentratie hebt omdat jij altijd overal mee bezig bent.
Mogelijk geeft de juf ook aan er zit veel meer in dan er nu uit komt.

Ik krijg bevestigende antwoorden op de dingen die ik over hun kind vertel.
Ja, dit is wat ze ook horen vanuit school.
Alleen hoe dit te veranderen?
Jullie als ouders hebben vaak ook  geen idee.


Wat kun je dan wel doen?
Er gaat pas echt iets veranderen als deze reflex echt is geïntegreerd in het lichaam.
Dan gaat je kind zich beter voelen.
Rustiger zijn, minder vaak boos zijn en meer zelfvertrouwen ontwikkelen.

Herken jij je kind in dit verhaal.
Hoe reageren jullie hier op? Deel het bij de reacties.
Wil je het liever wat anoniemer houden stuur dan gerust een mail.

Vrolijke groet,

Monique

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *